Toetsenist Remco Bruijn, drummer Ruben van der Burgh en bassist Jeroen Dekker leren elkaar in de vroege jaren 90 kennen in de Amersfoorste muziekscene en spelen sindsdien binnen uiteenloopende bezettingen. The Brotherhood of Good was het eerste serieuze project. Geinsprireerd door met name Funkadelic en Frank Zappa betrad de groep het funkpad. De band bestond naast het basistrio uit saxofonist Marnix en op front het duo Martin Stal (zang, gitaar) en zangeres Macha. Na het vertrek van bassist Jeroen Dekker (naar Frantic Mind) en zangeres Macha volgden een aantal ingrijpende bandwisselingen. Het vuur was echter snel gedoofd. Ruben van der Burgh en Remco Bruijn trokken de stekker er uit. Na wat geexperimenteer met verschillende muzikanten werd eind '96 Xpander opgericht. Jeroen Dekker keerde terug op het nest en het trio wist gitarist Martin Koch te strikken, die zich in de omgeving onsterfelijk had gemaakt binnen de funkformatie Starpeople. Uitgangspunt voor Xpander was de combinatie van Rock, psychedelica, house en triphop. Xpander boekte in de regio gelijk succes en schopte het na 3 maanden tot in de finale van de Grote Prijs van Leusden. Een jaar later werd de Kleine Prijs van Amersfoort gewonnen. Op de eerste demo uit 1997 laat Xpander een diversiteit aan nummers horen. Een krachtige band met een uniek geluid. Geen funkrock, grunche of metal, maar echt een nieuwe mix die eerder doet denken aan de werkwijze van bijvoorbeeld Faith No More of een band als Clawfinger. In 1999 verschijn "As You Like It". Een volwaardig album waarop de band de getrokken lijn goed doorzet. Nummers als "Talk!", "I'm so Sorry" en "HIV" behoren tot de echte Xpander klassiekers. In 2003 sluit voormalig gitarist van metalband Hidden Remains Mark "Captain Baldy" Remmel zich bij Xpander aan. Het gevolg is een iets heavier sound. Er worden opnames gemaakt in de Sing Sing Studio in Metslawier. Onder de songs zitten een paar echte Xpander krakers als "Open Up", "Bring it On" en "Statements", maar de opnames vallen tegen. De EP wordt nooit officieel uitgebracht. Ondertussen wint Xpander de Peppelprijs en schopt het tot in de finale van "Het Geheim van Utrecht". In 2005 wordt de single "Street Jive" opgenomen door technicus Martin van de Ban. Vocaal wordt Xpander hierop bijgestaan door Loesje Houtkoop en Martijn van Moorsel. Oscar van der Burgh maakt een remix. Op de in hetzelfde jaar verschenen demo "Live and Hectic" zijn ook remixes van Oscar te horen van live opnames uit De Peppel (zeist). November 2006 wordt het 10 jarig bestaan van Xpander gevierd in Podium De Kelder in Amersfoort. Xpander speelt met Grootmeester Jan en DJ Rya. 2007: Opnieuw staat Xpander in een finale. Dit keer in Baarn. Duidelijk is ondertussen dat de kwaliteit van de band uitstekend is, maar het spelen van wedstrijdjes een doodlopende weg. Het gezelschap is na tien jaar niet meer het veelbelovende groepje jongeren waar de jury naar op zoek is, maar een door de wol geverfde troep muzikanten die het maar eens op een andere manier zouden moeten proberen. In februari 2007 valt het doek voor Xpander. Zowel Martin Koch als Mark Remmel verlaten de groep. Na het uiteenvallen van Xpander hergroeperen Remco, Ruben en Jeroen zich door als drietal de gemeenschappelijke muzikale deler te hervinden. Juist door het wegvallen van de gitaren ontstaat er meer ruimte voor nieuwe invalshoeken en wordt er vrijer gespeeld. Men besluit voorlopig zonder gitaristen door te gaan onder de naam "Tapedeck Travelers", een verwijzing naar de vele tapes met jams die de heren door de jaren heen opgenomen hebben op een oude Philips Ghetto Blaster. Er wordt binnen no-time een flink repertoire uit de grond gestampt en na een stevige zoektocht wordt zangeres Femke Mostert van een dansvloer geplukt en nog geen vier weken voor de try out op het Per Expressie festival aan de band toegevoegd. De band wordt omgedoopt tot "The Happy Flexorsist and the Amazing Tapedeck Travelers". Krijg dat maar eens op een t-shirt! Zangeres en band worden goed ontvangen. Hier en daar klinkt nog een ouderwets lekkere, xpanderiaanse doorstamper, maar over het algemeen is de muziek luchtiger en toegankelijker. Waar Xpander een echte "mannenband" was valt Tapedeck Travelers bij een breder en diverser publiek in de smaak...